تبليغاتX
دفترچه ممنوع
دل نوشته هاي ما

 

تو كه نباشي

هيچ كتاب آشپزي بدرد نمي خورد

اجاق خاموش است

من تلخم

خورشيدهاي ملحفه قرمز

مي لرزند

جارو گريه مي كند

سماور خفه مي شود

و غبار

نعشش را

روي جنازه من پهن مي كند

ولي تا نيايي

نه اين همسايه هاي فضول مي فهمند

نه پليس

آخر

اين عطر بي نهايت آغوشت

در تنم مي رقصد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 22 آبان1386ساعت 8:11 بعد از ظهر  توسط افسانه و سهراب  |