دفترچه ممنوع

دردهای دهاتی من

zulbia — Sat, 08 Nov 2008 19:10:06 GMT

دست خودم نبود دلم خواست درد دل کنم حتی اگه نشنوه .ببخشید اگه دوست ندارید

سوایی بیمو آفتاب سر بزو

تازه تازه می چشمه بییته خو

نشور شی پیرهنه هاده منه تا

هاکنم شی سرین بییرم وی بو

*****

الهی شو نیه شو خیلی بده

شو که وونه می دل دنیای درده

تی خنه گرمه وی چشمو صدایه

می خنه خیلی سرده خیلی سرده

*****

خواخر جان عاشقی چاره ندارنه

می جور هیچ کس دل پاره ندارنه

نفرین نکن منه خدا بزووه

تقدیر دارا و بیچاره ندارنه

*******

خواخر جان مردمی کیجا اسیره

دعا هاکن که تی وسنی بمیره

می دل ونووشه خوانه بو منی یار

می قبر سر ه ونوشه باییره

******

من و ناله از این زینده جدایی

تو و شیون ز درد بی وفایی

برمه نکن خواخر من تی دلی دا

من و تو هم آخر دارمی خدایی

خانه

zulbia — Sat, 25 Oct 2008 16:17:25 GMT

تا صبح

ایستگاه ها را می شمارم

و نفس های تو را

و ستاره ها را

دلم یک خانه کله قندی می خواهد

که تا ما را می بیند

قند توی دلش آب شود

و دل دل کند که مهمانش شویم

تا هوای بوسه بگیرد

تا بشود کندوی عسل

و سهند گرمش بشود و برف شانه هایش را

بتکاند

و شهریار

تلخ بگویدم که دیر آمده ام

و بخواند:

آمدی جانم به قربانت ولی ....

حالا چرا انگشتهایم به تخت این همیشه مسافر نمی رسد؟

دارد صبح می شود

ستاره ها تمام نمی شوند

و شعر های نفس تو خوابم نمی کند

ولی ایستگاه ها ...

تمام می شوند

و من

دلم یک خانه کله قندی می خواهد ....

نماز

zulbia — Fri, 10 Oct 2008 20:16:50 GMT

قضا شد

فرزندی ندارم که رو به نگاهت بنشیند و

بگوید که دوستت دارد

توی هوای دلتنگی یادم رفت

تو هنوز نرفته بودی و هوا......

خورشید چشمهایت داشت از روی شانه هایم غروب می کرد

و من نفهمیدم که دارد قضا می شود

شاید توی بغضم ماند دوستت دارمی که

قضا شد

تو می گویی

خدا نگهم می دارد تا ادایش کنم ؟

پنجره

zulbia — Mon, 29 Sep 2008 19:05:18 GMT

"باز کن پنجره را"

عطر عشق آمده است

"باز کن پنجره را"

به گمان، بوی بهشت آمده است

باز کن پنجره ها ، درها را

"دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت"

پرده ها آویخته

در و دیوار خراشیده، فرو ریخته

همه جا رنگ خزان است و دلم بوی بهار می طلبد

...

من چه می خواهم؟

به چه می اندیشم؟

"از کجا آمده ام، باز کجا خواهم رفت ؟"

عطر یک نرگس مست ...

بُوَد آیا که مرا غرقه ی خود بنماید؟

دل من تنگِ فراموشی هاست

بوی آغوشِ خوشش می خواهد

عطر آن نرگس مست

رنگ و بوی قلم شیطنت آمیز هوس آلودش

و نگاه خجلش،

که گره خورده به چشمان نَمور و نفس پر تردید

همه تردید، آه تردید ...

به جز آن دم که فرو می رود و باز برون می آید :

دوستت می دارم ...

به چه می اندیشم؟

در کجا لانه کُنَد مار زَهَر نیش هراس؟

در سراپرده تاریک خیال؟

به سرانجام مه آلود گناه؟

که در آن گم شده سرحدٌِ دو چیز: خواسته ها، بایدها

چکنم من؟ چکنم؟

گر از این سو بروم،

ترس بِشکستن این حُرمت ها

ور از آن سو گذرم،

پا نِهَم بر سر معصوم و نگاه خوش و بارانی عشق

پس چه باید بکنم؟

...

دل ندا می دهدَم:

باز کن پنجره ها، درها را

گر بمانی به سرای عَبثِ حُرمتِ رفتار عوام

هیچت از غیب نیاید به نصیب

به جز آن عمر تَبَه گشته به سردابه خواب

پس خیز و بگُشا پنجره ها، درها را

عشق همین نزدیکی ها ... منتظر است .

* عبارات داخل گیومه از شُعرا وام گرفته شده

چینی بند زن

zulbia — Sat, 27 Sep 2008 18:17:44 GMT

وبلاگمون دو ساله شد . دو ساله که قشنگترین حرفامو این جا نوشتم تلخ شیرین اما همه اش برام قشنگه از همتون که همراهیم کردید و می کنید ممنونم دوست داشتن هیچ کجا محوطه ممنوعه نیست اما روزگاره دیگه باید قسمتی از زندگیتو ممنوع کنی نباید حرفای دلتو هر جا بزنی چون ظاهرا تنها گناه روزگار دوست داشتنه و تاوان داره .من هیج وقت نخواستم کسی رو اذیت کنم شاید هم برای همین ناچاری سکوت کنی ...بگذریم .از این که درد دلهامو و این شعرهای تنهایی می بینیدو ابراز لطف می کنید بی نهایت خوشحالم خوشحالم که خدا رو دارم سهراب هست و شما که تحملم می کنید .دعامون کنید ....

این هم شعر دو سالگی:

مادرم گفت ((آه گوش بده

یک نفر توی کوچه می خواند

سن تو قد نمی دهد دختر

که بدانی که او چه می داند

می شکستیم کاسه و بشقاب

تا بشوریم ظرف و زن بشویم

بعد از ترس جیغ های عزیز

چینی بند زن صدا کردیم

من شدم زن و بعد مادر تو

و دلم تنگ این صداست هنوز

آی ناجی کودکی هایم

نفست گرم و دلگشاست هنوز))

توی کوچه قشنگ می خوانی

بند بر چینی شما بزنم

بهتر از روز اولش بشود

من همان چینی بند زنم

من شدم گیج نغمه هایت یا

جادوی دستهای اعجازت

تو بگو عاشق کدام شدم

که برقصاندم همه سازت

مثل یک قوری گل سرخی

می نشینم که بشکنی بازم

تکه تکه مرا بلند کنی

و بگویی که باز می سازم

بشکن ناز شست دستانت

در عوض مست عطرشان شده ام

می نوازی شکسته های مرا

چینی قیمتی تان شده ام

بند بندم خوش است امشب کاش

هوس چای دم کشیده کنی

توی فنجان برقصم و تا صبح

غزل بوسه ام قصیده کنی

zulbia — Thu, 11 Sep 2008 13:56:18 GMT

کاشان بودیم .حالا تو رفته ای به ستاره چینی آسمانش و من هوای ستاره های چشمانت را کرده ام ....

رقص شهرزاد

چه فرقي مي كند

من گم مي شوم

روزي

شايد كاسه سر مرا از زير شهري خاموش در بياورند

و كسي بگويد

عكس تو را

بعد 3000سال

در جام سر من مي بيند

و اسكلت من بخندد

خجالت بكشد

و خودش را زير شيشه جمع كند

من گم مي شوم

در هوس

رنگي آغوش تو

بين خنكاي رنگي

پنجره هاي خانه بروجردي ها ي

من خرد مي شوم

توي آينه هاي اتاق آينه

من توي چشمهاي تو پيدا نمي شوم

كه پر از همهمه است

حتي اگر آغوشت پر از عطر فندق شود

و دستهايت لبريز بوسه هاي دلواپس من

حتي اگر پيرزني گلهاي دامن پر چينش را بتكاند

سر به ديوار قرمز خانه اش بگذارد

ياد جواني مردش كند

به حلقه تنگ دستهايم بر بازويت بخنددكه :

فرار نكند!

فرار مي كنم

فرار مي كني

ريشه زده اي

درخت هزار ساله

ميان عطر اذان

تو به اندازه هزار سال قد كشيده اي

پير شدي آقا

من زنداني درخت مهر تو مي شوم

و هزار و يك شب برايت شعر مي خوانم

راه كوتاه مي شود

دوباره زود مي رسيم

و چشم هاي بدرقه من دلتنگ مي شوند

من گم مي شوم

تو برنمي گردي

شهرزادت بين تنه هاي هزار ساله ات

مي رقصد

تو نمي بيني

كه چشمهايت پر است

كدام فصل بيايم

كدام اذان

لب مي گزم

هميشه

وقت بدرقه

هنگامه سرمستي رقص فندق ها

ودر نبض وحشي آمدنت

كه دلم را هي قورت مي دهم

شهرزاد نبايد جيغ بكشد

نبايدبلند گريه كند

بلند بخندد

شيشه هاي اتاق آينه مي ريزند

مي فهمي آقا؟

مستي هزار ساله شهرزاد

ميان چشمهاي تو بود

هست

اما همه شهر مدفون مي شود

اگر فرياد مستي اش بلند شود

وبعد 3000 سال

در جمجمه اش

عكس توست

و پسري كه شايد دختري را تنگ در آغوش بگيرد

در چشمهايش شنا كند

به كاسه خندان سرم بخنددو بخواند

كه در پياله

عكس رخ يار ديده است.

آذر ۸۴

کوری

zulbia — Fri, 05 Sep 2008 12:57:28 GMT

تقصیر تو نبود

تو چه می دانستی که آفتاب چشمهایم را کور می کند

حالا طوری نشده

حالا به جای دو تا تیله قهوه ای ترسان

دو تا خورشید توی چشمخانه دارم

گریه نکن آقا

نترس

این دخترک کور نمی میرد

توی هیچ چاله ای هم نمی افتد

وقتی صدای تو پیدایش می کند

zulbia — Thu, 21 Aug 2008 10:31:30 GMT

فداي شيوه دل دادن تو

نمي خواهم بشم وصله تن تو

خدا قسمت كنه گاهي نشينم

به جاي دكمه پيراهن تو

-------

خانوم جان ، شب بلنده شب بلنده

عزيزم هي مي شه دنده به دنده

چشاش تا گرم شد يادت بمونه

بكش روشو كه جانم يخ نبنده

طبیبانه

zulbia — Sun, 17 Aug 2008 20:13:57 GMT

این ماسک اکسیژن را بردار دکتر

بی فایده است

سرب تهران کاره ای نیست

می دانی چند روز است توی چشمهایش نفس نکشیده ام

نه نه

من بهانه برای گریه دارم

پس هی این سوزنها را توی رگهایم فرو نکن

فایده ای ندارد

رگهایم یخ زده است

خوب چله تابستان باشد

چه ربطی دارد

دستهایم بی نبض نوازش دستهای آدم برفی اند

آدم برفی که رگ ندارد

رهایم کن دکتر

نگذار این خون یخ زده بیفتد به گردنت

شیرین

zulbia — Fri, 08 Aug 2008 08:26:45 GMT

تلخ نشو

من که نمی گذارم این چای از دهان بیفتد

به اشکهای شورم نگاه نکن

و به زنبورهای دلخوری ام که دائم وزوز می کنند

یک کندو عسل این جاست

و تو شیرین ترین چای عالم